Laat de kinderen tot Mij komen!

De mensen probeerden ook kleine kinderen bij Hem te brengen om ze door Hem te laten aanraken. Toen de leerlingen dat zagen, berispten ze hen. Maar Jezus riep de kinderen bij zich en zei: ‘Laat ze bij Me komen, houd ze niet tegen, want het koninkrijk van God behoort toe aan wie is zoals zij. Ik verzeker jullie: wie niet als een kind openstaat voor het koninkrijk van God, zal er zeker niet binnengaan!’

Posts tonen met het label Ziek zijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ziek zijn. Alle posts tonen

dinsdag 12 september 2017

Gastblog Sestra: Hulp vragen

Vandaag staat er weer een gastblog online op Sestra. Graag deel ik hem ook met jullie!
_________________________________________________


Kwetsbaar durven zijn over je ziek-zijn, is lastig. Maar als je die hobbel eenmaal genomen hebt, ben je er nog lang niet. Hulp vragen, wat daarop volgt, is misschien nog wel moeilijker. Een forse drempel. Wat zeg ik? Het is een enorme berg, waarvan je denkt er niet overheen te kunnen of willen. 

Maar je moet…

De rest van deze blog kan je online lezen bij Sestra

dinsdag 22 augustus 2017

Gastblog Sestra: Je ziek zijn delen

Na mijn vakantieblogpauze gaan mijn blogs op Sestra ook weer verder. Daar loop ik achter op de realiteit, maar toch wil het graag ook met jullie delen! 
__________________________________


Toen ik klachten kreeg, wilde ik het niet delen. Na een tijdje moest ik het wel delen in mijn naaste kring, want al snel werd ik gemist in de kerk en ook op mijn werk en dus moest ik vertellen dat het niet zo goed ging met me. Dat ik niet meer alles kon.

De rest van de blog kan je lezen op de site van Sestra.

woensdag 5 juli 2017

Gastblog Sestra: Wachten..

Als je ergens op wacht duurt de tijd zo lang... Waarom ik moest wachten en hoelang kan je in mijn blog lezen op Sestra vandaag

alarm-clock-2132264_1920.jpg

"Na een lang traject van pijn en fysio en doorploeteren, diagnoses en onderzoeken, kreeg ik half maart de uitslag en mijn behandelplan . Na een lang traject van pijn en fysio en doorploeteren, diagnoses en onderzoeken, kreeg ik half maart de uitslag en mijn behandelplan. En die viel tegen. Heel erg tegen.

De intensiteit ervan overviel me… vloog me eigenlijk een beetje aan. Achttien weken zou het traject gaan duren en elke week zou ik twee tot drie keer naar het centrum moeten voor verschillende tijdsduren en verschillende behandelingen. Soms een half uur en andere dagen bijna vier uur. Zwaar en pittig! Maar goed, wat moet dat moet en ik zou ervoor gaan. Ik was strijdvaardig en er helemaal klaar voor – en mee."

________________________

Lees de rest van de blog verder op de site van Sestra

woensdag 14 juni 2017

Gastblog Sestra: Ik ga je doorsturen

Vandaag de 4e blog die op Sestra online komt... oh wat heb ik gehuild en me verzet tegen deze 4 woorden... 


ik wil dit niet.png



‘Ik ga je doorsturen.’ Die vier woorden wilde ik niet horen, maar ze klonken toch begin februari. Ontzet keek ik mijn fysio aan. Ik stotterde nog een beetje en zei: ‘Maar we zouden pas half februari verder kijken.’ Alsof één week nog zo veel verandering zou kunnen brengen. Nee, dat dat niet kon, besefte ik zelf eigenlijk ook wel.

________________________

Wil je de rest van de blog lezen?
Klik dan even door naar de site van Sestra

woensdag 24 mei 2017

Gastblog Sestra: Nieuwe hoop

Vandaag staat er weer een gastblog op Sestra, ik neem jullie mee verder in mijn herstelproces!

hope-1804595_1920.jpg

"Al een heel poosje liep ik bij de fysio, maar één keer per week bleek niet langer genoeg, dus werd mijn fysiopakket opgeschroefd en zou ik twee keer per week behandeld gaan worden.Beide keren trainde ik een uur samen met mijn fysio en thuis oefende ik ook veel. Dat moest en zou me weer op de been brengen, en met het  nieuwe plan van mijn fysio was mijn wilskracht weer geboren.
Ik kreeg zowaar weer hoop. Dit zou goed komen!"

_________________________



De rest van de blog kan je op de site van Sestra lezen

woensdag 3 mei 2017

Gastblog Sestra: Falende moeder?

Vandaag is er op Sestra weer een blog van mijn hand verschenen.... Hierin lees je hoe het proces verder ging!..


"Daar zat ik dan, op de bank. Heel de week. Netflix mijn grootste vriend, mijn huisbroek mijn favoriete kledingstuk, met een zeer lijf en een verdrietig hoofd…

Zoals ik in mijn vorige blog beschreef, stond mijn levenstrein plots stil. Ik kwam thuis te zitten met chronische bekken en lage rugklachten. Daarachteraan nog wat ingewikkelde termen en wat extra diagnoses. Al met al viel het zwaar tegen en moest ik ineens alles loslaten."

_______________________________



woensdag 12 april 2017

Gastblog Sestra: Als de trein stilstaat

Normaal blogde ik op Sestra over geloofsopvoeding, omdat dat de afgelopen maanden op het vlak van family nights stil ligt. Heb ik samen met Sestra besloten om over wat anders te gaan bloggen. Toch deel ik deze blogs ook graag hier. Gaat niet over geloofsopvoeding, maar wel het echte leven.. in dit geval...mijn leven!


Al weken, nee maanden, was ik aan het tobben met klachten in mijn bil, wat zich uitbreidde naar mijn heup en later ook onderrug. Twee fysio’s kneden er heel wat op los, maar het mocht niet baten. En voor mijn gevoel stond eind november mijn levenstrein ineens stil.
__________________________

Nieuwsgierig naar de rest, via deze link kan je de rest van de blog lezen